07-12-2017

II Niedziela Adwentu - 10 grudnia 2017

  Początek Ewangelii o Jezusie Chrystusie, Synu Bożym. Jak jest napisane u proroka Izajasza: „Oto Ja posyłam wysłańca mego przed Tobą; on przygotuje drogę Twoją. Głos wołającego na pustyni: Przygotujcie drogę Panu, Dla Niego prostujcie ścieżki!” Wystąpił Jan...

Czytaj więcej

02-12-2017

I Niedziela Adwentu - 3 grudnia 2017

Jezus powiedział do swoich uczniów: Uważajcie, czuwajcie, bo nie wiecie, kiedy czas ten nadejdzie. Bo rzecz ma się podobnie jak z człowiekiem, który udał się w podróż. Zostawił swój dom...

Czytaj więcej

22-11-2017

Uroczystość Chrystusa Króla - 26 listopa…

Albowiem tak mówi Pan Bóg: Oto Ja sam będę szukał moich owiec i będę miał o nie pieczę. Jak pasterz dokonuje przeglądu swojej trzody, wtedy gdy znajdzie się wśród rozproszonych...

Czytaj więcej

17-11-2017

XXXIII Niedziela Zwykła - 19 listopada 2…

Jezus opowiedział uczniom tę przypowieść:Pewien człowiek, mając się udać w podróż, przywołał swoje sługi i przekazał im swój majątek. Jednemu dał pięć talentów, drugiemu dwa, trzeciemu jeden, każdemu według jego...

Czytaj więcej

11-11-2017

XXXII Niedziela Zwykła - 12 listopada 20…

Królestwo niebieskie podobne będzie do dziesięciu panien, które wzięły swoje lampy i wyszły na spotkanie pana młodego. Pięć z nich było nierozsądnych, a pięć roztropnych. Nierozsądne wzięły lampy, ale nie...

Czytaj więcej

04-11-2017

XXXI Niedziela Zwykła - 5 listopada 2017

Jezus przemówił do tłumów i do swych uczniów tymi słowami: Na katedrze Mojżesza zasiedli uczeni w Piśmie i faryzeusze. Czyńcie więc i zachowujcie wszystko, co wam polecą, lecz uczynków ich...

Czytaj więcej

31-10-2017

Uroczystość Wszystkich Świętych - 1 list…

Jezus, widząc tłumy, wyszedł na górę. A gdy usiadł, przystąpili do Niego Jego uczniowie. Wtedy otworzył swoje usta i nauczał ich tymi słowami: Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich...

Czytaj więcej

28-10-2017

XXX Niedziela Zwykła - 29 października 2…

Gdy faryzeusze dowiedzieli się, że Jezus zamknął usta saduceuszom, zebrali się razem, a jeden z nich, uczony w Prawie, zapytał , wystawiając Go na próbę: Nauczycielu, które przykazanie w Prawie...

Czytaj więcej

18-10-2017

XXIX Niedziela Zwykła - 22 października …

Wtedy faryzeusze odeszli i naradzali się, jak by podchwycić Go w mowie. Posłali więc do Niego swych uczniów razem ze zwolennikami Heroda, aby Mu powiedzieli: Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdomówny...

Czytaj więcej

13-10-2017

XXVIII Niedziela Zwykła - 15 październik…

Jezus w przypowieściach mówił do arcykapłanów i starszych ludu: Królestwo niebieskie podobne jest do króla, który wyprawił ucztę weselną swemu synowi. Posłał więc swoje sługi, żeby zaproszonych zwołali na ucztę...

Czytaj więcej

04-10-2017

XXVII Niedziela Zwykła - 8 października …

Jezus powiedział do arcykapłanów i starszych ludu: Posłuchajcie innej przypowieści! Był pewien gospodarz, który założył winnicę. Otoczył ją murem, wykopał w niej tłocznię, zbudował wieżę, w końcu oddał ją w...

Czytaj więcej

30-09-2017

XXVI Niedziela Zwykła - 1 października 2…

Jezus powiedział do arcykapłanów i starszych ludu: Co myślicie? Pewien człowiek miał dwóch synów. Zwrócił się do pierwszego i rzekł: Dziecko, idź dzisiaj i pracuj w winnicy! Ten odpowiedział: Idę...

Czytaj więcej

19-09-2017

XXV Niedziela Zwykła - 24 września 2017

Królestwo niebieskie podobne jest do gospodarza, który wyszedł wczesnym rankiem, aby nająć robotników do swej winnicy. Umówił się z robotnikami o denara za dzień i posłał ich do winnicy. Gdy...

Czytaj więcej

16-09-2017

XXIV Niedziela Zwykła - 17 września 2017

Piotr zbliżył się do Jezusa i zapytał: Panie, ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat wykroczy przeciwko mnie? Czy aż siedem razy? Jezus mu odrzekł: Nie mówię ci, że aż...

Czytaj więcej

09-09-2017

XXIII Niedziela Zwykła - 10 września 201…

Jezus powiedział do swoich uczniów: Gdy brat twój zgrzeszy [przeciw tobie], idź i upomnij go w cztery oczy. Jeśli cię usłucha, pozyskasz swego brata. Jeśli zaś nie usłucha, weź z...

Czytaj więcej

31-08-2017

XXII Niedziela Zwykła - 3 września 2017

Jezus zaczął wskazywać swoim uczniom na to, że musi iść do Jerozolimy i wiele cierpieć od starszych i arcykapłanów, i uczonych w Piśmie; że będzie zabity i trzeciego dnia zmartwychwstanie...

Czytaj więcej

25-08-2017

XXI Niedziela Zwykła 27 sierpnia 2017 r.

Gdy Jezus przyszedł w okolice Cezarei Filipowej, pytał swych uczniów: Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego? A oni odpowiedzieli: Jedni za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za Jeremiasza...

Czytaj więcej

15-08-2017

XX Niedziela Zwykła - 20 sierpnia 2017

Jezus podążył w stronę Tyru i Sydonu. A oto kobieta kananejska, wyszedłszy z tamtych okolic, wołała: Ulituj się nade mną, Panie, Synu Dawida! Moja córka jest ciężko dręczona przez złego...

Czytaj więcej

12-08-2017

XIX Niedziela Zwykła - 13 sierpnia 2017

Gdy tłum został nasycony, zaraz Jezus przynaglił uczniów, żeby wsiedli do łodzi i wyprzedzili Go na drugi brzeg, zanim odprawi tłumy. Gdy to uczynił, wyszedł sam jeden na górę, aby...

Czytaj więcej

05-08-2017

Święto Przemienienia Pańskiego - 6 sierp…

Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba i brata jego Jana i zaprowadził ich na górę wysoką, osobno. Tam przemienił się wobec nich: twarz Jego zajaśniała jak słońce, odzienie zaś stało...

Czytaj więcej

29-07-2017

XVII Niedziela Zwykła - 30 lipca 2017

Królestwo niebieskie podobne jest do skarbu ukrytego w roli. Znalazł go pewien człowiek i ukrył ponownie. Z radości poszedł, sprzedał wszystko, co miał, i kupił tę rolę. Dalej, podobne jest...

Czytaj więcej

22-07-2017

XVI Niedziela Zwykła - 23 lipca 2017

Jezus opowiedział tłumom tę przypowieść: Królestwo niebieskie podobne jest do człowieka, który posiał dobre nasienie na swej roli. Lecz gdy ludzie spali, przyszedł jego nieprzyjaciel, nasiał chwastu między pszenicę...

Czytaj więcej

14-07-2017

XV Niedziela Zwykła - 16 lipca 2017

Owego dnia Jezus wyszedł z domu i usiadł nad jeziorem. Wnet zebrały się koło Niego tłumy tak wielkie, że wszedł do łodzi i usiadł, a cały lud stał na brzegu...

Czytaj więcej

08-07-2017

XIV Niedziela Zwykła - 9 lipca 2017

W owym czasie Jezus przemówił tymi słowami: «Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie...

Czytaj więcej

01-07-2017

XIII Niedziela Zwykła - 2 lipca 2017

Jezus powiedział do apostołów: Kto kocha ojca lub matkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. I kto kocha syna lub córkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. Kto...

Czytaj więcej

24-06-2017

XII Niedziela Zwykła - 25 czerwca 2017

Jezus powiedział do swoich apostołów: Nie bójcie się ludzi. Nie ma bowiem nic zakrytego, co by nie miało być wyjawione, ani nic tajemnego, o czym by się nie miano dowiedzieć...

Czytaj więcej

24-06-2017

XII Niedziela Zwykła - 25 czerwca 2017

Jezus powiedział do swoich apostołów: Nie bójcie się ludzi. Nie ma bowiem nic zakrytego, co by nie miało być wyjawione, ani nic tajemnego, o czym by się nie miano dowiedzieć...

Czytaj więcej

22-06-2017

Uroczystość Najświętszego Serca Jezusa -…

Słowo Boże przeznaczone na Uroczystość Serca Jezusa jest tak obfite, tak pełne miłości, a jednocześnie proste, że nie potrzebujemy szczególnych wskazówek do modlitwy. Pozwólmy sobie nasycić się płynącą z nich...

Czytaj więcej

17-06-2017

XI Niedziela Zwykła - 18 czerwca 2017

Jezus widząc tłumy ludzi, litował się nad nimi, bo byli znękani i porzuceni, jak owce nie mające pasterza. Wtedy rzekł do swych uczniów: żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proście...

Czytaj więcej

10-06-2017

Niedziela Trójcy Przenajświętszej - 11 c…

Jezus powiedział do Nikodema: Tak Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Albowiem Bóg nie posłał swego...

Czytaj więcej

03-06-2017

Niedziela Zesłania Ducha Świętego - 4 cz…

Kiedy nadszedł wreszcie dzień Pięćdziesiątnicy, znajdowali się wszyscy razem na tym samym miejscu. Nagle dał się słyszeć z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wichru, i napełnił cały dom, w którym...

Czytaj więcej

24-05-2017

VII Niedziela Wielkanocna (Wniebowstąpie…

"Jedenastu uczniów udało się do Galilei na górę, tam gdzie Jezus im polecił. A gdy Go ujrzeli, oddali Mu pokłon. Niektórzy jednak wątpili. Wtedy Jezus zbliżył się do nich i...

Czytaj więcej

19-05-2017

VI Niedziela Wielkanocna - 21 maja 2017

Jeżeli Mnie miłujecie, będziecie zachowywać moje przykazania. Ja zaś będę prosił Ojca, a innego Pocieszyciela da wam, aby z wami był na zawsze - Ducha Prawdy, którego świat przyjąć nie może...

Czytaj więcej

12-05-2017

V Niedziela Wielkanocna - 14 maja 2017

Niech się nie trwoży serce wasze. Wierzycie w Boga? I we Mnie wierzcie. W domu Ojca mego jest mieszkań wiele. Gdyby tak nie było, to bym wam powiedział. Idę przecież...

Czytaj więcej

06-05-2017

IV Niedziela Wielkanocna - 7 maja 2017

Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto nie wchodzi do owczarni przez bramę, ale wdziera się inną drogą, ten jest złodziejem i rozbójnikiem. Kto jednak wchodzi przez bramę, jest pasterzem owiec. Temu...

Czytaj więcej

29-04-2017

III Niedziela Wielkanocna - 30 kwietnia …

Tego samego dnia dwaj z nich byli w drodze do wsi, zwanej Emaus, oddalonej sześćdziesiąt stadiów od Jerozolimy. Rozmawiali oni z sobą o tym wszystkim, co się wydarzyło. Gdy tak...

Czytaj więcej

 

Początek Ewangelii o Jezusie Chrystusie, Synu Bożym. Jak jest napisane u proroka Izajasza: 
„Oto Ja posyłam wysłańca mego przed Tobą; on przygotuje drogę Twoją. Głos wołającego na pustyni: Przygotujcie drogę Panu, Dla Niego prostujcie ścieżki!” Wystąpił Jan Chrzciciel na pustyni i głosił chrzest nawrócenia na odpuszczenie grzechów. Ciągnęła do niego cała judzka kraina oraz wszyscy mieszkańcy Jerozolimy i przyjmowali od niego chrzest w rzece Jordan, wyznając [przy tym] swe grzechy. Jan nosił odzienie z sierści wielbłądziej i pas skórzany około bioder, a żywił się szarańczą i miodem leśnym. I tak głosił: «Idzie za mną mocniejszy ode mnie, a ja nie jestem godzien, aby się schylić i rozwiązać rzemyk u Jego sandałów. Ja chrzciłem was wodą, On zaś chrzcić was będzie Duchem Świętym». [Mk 1, 1-8]
 


Obraz: pustyni, jej kształtu – dolin i wzniesień. Ludzie na pustyni, wyznający grzechy i przyjmujący chrzest.

Prośba: o łaskę przyjmowania całym sercem Bożego przebaczenia i pocieszenia.

1.   Pustynia, na którą wyprowadza CISZA…
Nawet w czasie duchowej oschłości nasze wnętrze może w nikły sposób przypominać pustynię, za którą tęsknimy, ponieważ wewnętrzna komunikacja w nas przypomina często ruchliwą ulicę miejskiej aglomeracji: myśli i odczucia, wrażenia, osądy, lęki, plany… przeszłość, przyszłość…
Cisza jest łaską, o którą warto prosić Boga. Modlimy się: Jezu, cichy i pokornego Serca… a więc Jezu, którego Serce było tak wypełnione ciszą, że wychwytywało obecność Ojca i Jego Ducha we wszystkim, co przeżywało.
Spróbujmy usiąść i trwać przed Bogiem ze świadomością kochającego spojrzenia Boga na nas. Cisza zaraz pokaże nam, jak bardzo tęsknimy za prostą obecnością z Ukochaną Osobą, a często tak jak On jest obecny, tak my musimy zrobić wysiłek, czyli pragnąć bardziej, by być obecnymi, trwać z uważnością serca przy i w Bogu.
Taki spacer z Bogiem jest jak spacer przez hałaśliwy pasaż domu handlowego – nie można się nawzajem usłyszeć, tyle jest dźwięków i obrazów, które rozpraszają. Warto spojrzeć w oczy Jezusowi, wracać do tego spojrzenia za każdym razem, gdy odciągnie nas myśl.
Gdy całym naszym pragnieniem Boga wiernie wracamy do trwania, Bóg wyprowadza nas na pustynię, obecną w naszych wnętrzach. Możemy Go wyraźniej usłyszeć, pozwolić Jemu się przemieniać.
Czy chcesz? Co chcesz, abym ci uczynił?
Nie zawsze mamy możliwość zadbania o cisze zewnętrzną, lecz zawsze możemy czynić małe kroku ku ciszy wewnętrznej.

 2.   Proste gesty… Bóg ukryty, lecz działający
Duch Święty działa w nas, abyśmy odczytywali Boga ukrytego, modli się w nas do Ojca i do Jezusa. Czy dostrzegam małe i wielkie dzieła Boga, który nie narzuca się, lecz jest obecny z miłością – czy umiem nazwać konkretne gesty miłości Boga „dziś” wobec mnie, mojej rodziny?
Sakrament chwili i sakrament codzienności są wyzwaniem, by widząc działającego Boga, również działać z miłością, niosąc pokój i przebaczenie. Czy widzę sens prostych gestów miłości w mojej codzienności wobec bliskich, w środowisku, w którym żyję?
„Pocieszcie, pocieszcie mój lud!- mówi wasz Bóg. Przemawiajcie do serca!” (Iz 40, 1-2a)
Sakramenty są prostymi gestami, znakami działającego Boga. Czy doświadczam ich jako czułego dotyku Boga, który chce mnie pocieszyć, dając Siebie całego w Komunii lub czyniąc w sakramencie pojednania gest otwartych ramion, by przyjąć z radością nasze pragnienie Jego bliskości?
Adwent szczególnie zachęca nas do radosnego oczekiwania Jezusa. Czy spowiedź jest dla mnie świętem radości, świętem spotkania? Jeśli tak, to jak świętuję?

3.   Doliny, góry, urwiska, strome zbocza …
„Niech się podniosą wszystkie doliny, a wszystkie góry i wzgórza obniżą; równiną niechaj się staną urwiska, a strome zbocza niziną gładką.” (Iz 40,4)
Nasze serce jest terenem równie ciekawym jak malownicze i zaskakujące potrafią być tereny geograficzne. Wejdźmy w to porównanie i zobaczmy jak określenia: dolina, wyniosła góra, urwisko… ma odniesienie do naszego serca. Jaka dziedzina naszego życia wprowadza nas w dolinę lub depresję? Co sprawia, że się wynoszę ponad…? Gdzie czuję się jak nad urwiskiem?
Zobaczmy i nazwijmy po to, by stanąć przed Bogiem takimi, jakimi jesteśmy. Często w adwencie robimy postanowienia, zmieniamy siebie, czyli „my” robimy. Spróbujmy nie „robić”, lecz przyjść do Boga, by z prostotą Jemu ofiarować to, czego jesteśmy świadomi. Pozwólmy Mu decydować, co ma w nas zmieniać, a co zostawić. On wie, jaka „dolina” lub jaka „góra” prowadzi nas do zbawienia bardziej niż gdybyśmy się czegoś pozbywali według własnego udoskonalania się. Pozwólmy Jemu, bądźmy razem z Nim, pytajmy…

Na zakończenie zawierz się Bogu Ojcu i Matce Bożej w modlitwie, która jest najbliższa twojemu sercu.

przygotowała s. Alicja Banach rscj

Jezus powiedział do swoich uczniów: Uważajcie, czuwajcie, bo nie wiecie, kiedy czas ten nadejdzie. Bo rzecz ma się podobnie jak z człowiekiem, który udał się w podróż. Zostawił swój dom, powierzył swoim sługom staranie o wszystko, każdemu wyznaczył zajęcie, a odźwiernemu przykazał, żeby czuwał. Czuwajcie więc, bo nie wiecie, kiedy pan domu przyjdzie: z wieczora czy o północy, czy o pianiu kogutów, czy rankiem. By niespodzianie przyszedłszy, nie zastał was śpiących. Lecz co wam mówię, mówię wszystkim: Czuwajcie! (Mk 13,33-37)

Znajdź sobie czas i miejsce, które pomogą Ci się skupić. Wsłuchaj się przez chwilę w swoje wnętrze i poproś Pana Boga, żeby był przy Tobie podczas tej modlitwy. Żeby wszystkie Twoje myśli, uczucia, pragnienia były zwrócone ku Niemu.

Proś Ducha Świętego, aby Twoja modlitwa podobała się Bogu i by otworzył Twoje serce na to, co chce Ci powiedzieć.

Obraz: osoba czekająca na powrót gospodarza


Prośba:
o uważność na poruszenia swojego serca


1
.„...Jezus powiedział do swoich uczniów: Uważajcie, czuwajcie, bo nie wiecie, kiedy czas ten nadejdzie. Bo rzecz ma się podobnie jak z człowiekiem, który udał się w podróż. Zostawił swój dom, powierzył swoim sługom staranie o wszystko, każdemu wyznaczył zajęcie, a odźwiernemu przykazał, żeby czuwał. Czuwajcie więc, bo nie wiecie, kiedy pan domu przyjdzie: z wieczora czy o północy, czy o pianiu kogutów, czy rankiem.”

Na początku czasu Adwentu Ewangelia zaprasza nas do czuwania. „Czuwać” może oznaczać „oczekiwać” z uwagą, z zasłuchaniem, z wglądem w rzeczywistość, która nas otacza i tę, która jest w nas. Pan, wyjeżdżając z domu, zostawił wszystko na swoim miejscu. Każdemu słudze dał jakieś zajęcie. Może się wydawać, że tylko odźwierny nie ma nic szczególnego do zrobienia. Ma po prostu czekać. Odwołując się do własnego doświadczenia można szybko zauważyć, że jest to wbrew pozorom jedna z najtrudniejszych misji do wykonania. Bo właściwie nie wiadomo, na co czekać, nie wiadomo, czy pan przyjdzie za godzinę za tydzień, miesiąc, rok… Po prostu czekać.

Gdyby porównać jego dom do naszego wnętrza, to okazuje się, że wszystko w nas ma swój sens. Wszystko jest potrzebne. Choć wydaje się, że pan wszystko zostawił, to przecież nie powinno mieć znaczenia, kiedy wróci. Bo kiedy wszystko w moim wnętrzu żyje rzeczywistością oczekiwania, troski o powierzone mi dobro, troszczę się o to bez względu na to, czy pan jest, czy go nie ma.

Bóg stwarzając mnie, powierzył mi opiekę nad swoim domem. Bo jestem jego domem, czymś dla niego najcenniejszym. Zostawił mi wolność opieki nad tym domem i świadomość, że przyjdzie. I wyjechał z nadzieją i ze swoim oczekiwaniem, że Mu otworzę. Bo tylko ja mam klucze do swojego serca. Bóg oczekuje, że może przyjść do mnie w każdej chwili, jak do swojego domu, że będzie przyjęty, będzie mógł być u siebie.

Zatrzymam się w postawie oczekiwania. Co mi mówi moje serce?


2. „
By niespodzianie przyszedłszy, nie zastał was śpiących. Lecz co wam mówię, mówię wszystkim: Czuwajcie!.

Te słowa kierują uwagę ku innemu wydarzeniu z Ewangelii, modlitwy Jezusa w Ogrójcu i czuwania uczniów. Bo ten czas adwentowego czuwania jest oczekiwaniem na Wcielenie, oczekiwaniem na Tego, który nadaje sens życiu i przybliża nas do Ojca. W Ogrójcu Jezus doświadcza całego swojego człowieczeństwa. W tym momencie prosi swoich uczniów, żeby czuwali. „Czuwajcie i módlcie się abyście nie ulegli pokusie...” Pokusie zwątpienia, kiedy zostanie pojmany i zabity. Pokusie braku wiary w to, że to wszystko, co Jezus czynił i czego nauczał, ma sens. Pokusie zamknięcia swojego serca na zmartwychwstanie. Czuwanie pozwala dostrzec delikatne znaki powrotu Pana. I kiedy przyjdzie, to czuwanie nabierze w pełni swojego znaczenia, bo „poznamy Go takim, jakim jest”.

Czego oczekuję od tego czasu. Jak chcę Go przeżyć? Co pomoże mi otworzyć moje serce na przyjście Jezusa, Boga-Człowieka?


Porozmawiam
o tym z Jezusem.

Odmów „Ojcze nasz”

Przygotowała s. Lidia Gołębiewicz rscj

Albowiem tak mówi Pan Bóg: Oto Ja sam będę szukał moich owiec i będę miał o nie pieczę. Jak pasterz dokonuje przeglądu swojej trzody, wtedy gdy znajdzie się wśród rozproszonych owiec, tak Ja dokonam przeglądu moich owiec i uwolnię je ze wszystkich miejsc, dokąd się rozproszyły w dni ciemne i mroczne. Ja sam będę pasł moje owce i Ja sam będę je układał na legowisko - wyrocznia Pana Boga. Zagubioną odszukam, zabłąkaną sprowadzę z powrotem, skaleczoną opatrzę, chorą umocnię, a tłustą i mocną będę ochraniał. Będę pasł sprawiedliwie. Do was zaś, owce moje, tak mówi Pan Bóg: Oto Ja osądzę poszczególne owce, barany i kozły. (Ez 34,11-12.15-17)

 

Chrystus zmartwychwstał jako pierwszy spośród tych, co pomarli. Ponieważ bowiem przez człowieka [przyszła] śmierć, przez człowieka też [dokona się] zmartwychwstanie. I jak w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy będą ożywieni, lecz każdy według własnej kolejności. Chrystus jako pierwszy, potem ci, co należą do Chrystusa, w czasie Jego przyjścia. Wreszcie nastąpi koniec, gdy przekaże królowanie Bogu i Ojcu i gdy pokona wszelką Zwierzchność, Władzę i Moc. Trzeba bowiem, ażeby królował, aż położy wszystkich nieprzyjaciół pod swoje stopy. Jako ostatni wróg, zostanie pokonana śmierć. A gdy już wszystko zostanie Mu poddane, wtedy i sam Syn zostanie poddany Temu, który Synowi poddał wszystko, aby Bóg był wszystkim we wszystkich. (1 Kor 15,20-26.28)


Jesus powiedział do swoich uczniów: Gdy Syn Człowieczy przyjdzie w swej chwale i wszyscy aniołowie z Nim, wtedy zasiądzie na swoim tronie pełnym chwały. I zgromadzą się przed Nim wszystkie narody, a On oddzieli jednych [ludzi] od drugich, jak pasterz oddziela owce od kozłów. Owce postawi po prawej, a kozły po swojej lewej stronie. Wtedy odezwie się Król do tych po prawej stronie: Pójdźcie, błogosławieni Ojca mojego, weźcie w posiadanie królestwo, przygotowane wam od założenia świata! Bo byłem głodny, a daliście Mi jeść; byłem spragniony, a daliście Mi pić; byłem przybyszem, a przyjęliście Mnie; byłem nagi, a przyodzialiście Mnie; byłem chory, a odwiedziliście Mnie; byłem w więzieniu, a przyszliście do Mnie. Wówczas zapytają sprawiedliwi: Panie, kiedy widzieliśmy Cię głodnym i nakarmiliśmy Ciebie? spragnionym i daliśmy Ci pić? Kiedy widzieliśmy Cię przybyszem i przyjęliśmy Cię? lub nagim i przyodzialiśmy Cię? Kiedy widzieliśmy Cię chorym lub w więzieniu i przyszliśmy do Ciebie? A Król im odpowie: Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili. Wtedy odezwie się i do tych po lewej stronie: Idźcie precz ode Mnie, przeklęci, w ogień wieczny, przygotowany diabłu i jego aniołom! Bo byłem głodny, a nie daliście Mi jeść; byłem spragniony, a nie daliście Mi pić; byłem przybyszem, a nie przyjęliście Mnie; byłem nagi, a nie przyodzialiście mnie; byłem chory i w więzieniu, a nie odwiedziliście Mnie. Wówczas zapytają i ci: Panie, kiedy widzieliśmy Cię głodnym albo spragnionym, albo przybyszem, albo nagim, kiedy chorym albo w więzieniu, a nie usłużyliśmy Tobie? Wtedy odpowie im: Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, czego nie uczyniliście jednemu z tych najmniejszych, tegoście i Mnie nie uczynili. I pójdą ci na mękę wieczną, sprawiedliwi zaś do życia wiecznego. (Mt 25,31-46)


Czego pragnę ?
Aby Jezus, Pan wszechświata, rozpoznał mnie w dniu sądu jako godną przyłączyć się do Jego Królestwa.



1) Pan mówi : „Ja sam będę szukał moich owiec i będę miał o nich pieczę.” Wspomnę, jak w ciągu minionego roku Pan Bóg mnie prowadził i okazywał swą Ojcowską troskę: „Zagubioną odszukam, zabłąkaną sprowadzę spowrotem, skaleczoną opatrzę, chorą umocnię, a tłustą i mocną będę ochraniał.” Podziękuję za Jego opiekę.


2) Będę wpatrywać się w ostateczne zwycięstwo Chrystusa Króla Zmartwychwstałego nad wszelką współczesną biedą. Konkretnie poproszę, aby okazał swą władzę nad sprawą/ miejscem/ osobą szczególnie potrzebującą Jego zbawczej interwencji. „Trzeba bowiem, ażeby królował, aż położy wszystkich nieprzyjaciól pod swoje stopy.”... „aby Bóg był wszystkim we wszystkich.”


3) Stanę przed Miłosiernym Sędzią dziś, w godzinę mojej śmierci i przy końcu czasów, poproszę o światło dla swojego sumienia, jakie uczynki minionego okresu podejmowałam z miłości do mojego Króla i Pana? Czy umiałam rozpoznać Jego twarz w głodnych, bezdomnych, odrzuconych, samotnych, niesympatycznych, brzydkich, niemądrych... Gdzie mnie On dzisiaj oczekuje?


4) Poproszę o łaskę rozpoznania Jego Twarzy i usłużenia Mu.

Postanowienie :
Podejmę dziś konkretną pomoc / rozmowę / dany czas / człowiekowi w biedzie, z marginesu „zabezpieczonych, dobrze sytuowanych”, odrzuconemu.


Modlitwa :

Daj mi Jezu „z weselem przyłączyć się do Twojej niepokalanej ofiary pojednania” aby przekazać Ojcu „wieczne i powszechne Królestwo, królestwo prawdy i życia, królestwo świętości i laski, królestwo sprawiedliwosci, miłosci i pokoju.” (Prefacja na uroczystość Chrystusa Króla.)

Wiem,że swoimi siłami niczego nie zdołam uczynić dlatego:

Pomnij, o Najświętsza Panno Maryjo,
że nigdy nie słyszano, abyś opuściła tego,
kto się do Ciebie ucieka, Twej pomocy wzywa,
Ciebie o przyczynę prosi.

Tą ufnością ożywiony, do Ciebie,
o Panno nad pannami i Matko,
biegnę, do Ciebie przychodzę,
przed Tobą jako grzesznik
płaczący staję. O Matko Słowa,
racz nie gardzić słowami moimi,
ale usłysz je łaskawie i wysłuchaj.

Amen.

Przygotowała s. Maria Stecka RSCJ

Jezus opowiedział uczniom tę przypowieść:
Pewien człowiek, mając się udać w podróż, przywołał swoje sługi i przekazał im swój majątek. Jednemu dał pięć talentów, drugiemu dwa, trzeciemu jeden, każdemu według jego zdolności, i odjechał.

Królestwo niebieskie podobne będzie do dziesięciu panien, które wzięły swoje lampy i wyszły na spotkanie pana młodego. Pięć z nich było nierozsądnych, a pięć roztropnych. Nierozsądne wzięły lampy, ale nie wzięły z sobą oliwy. Roztropne zaś razem z lampami zabrały również oliwę w naczyniach. Gdy się pan młody opóźniał, zmorzone snem wszystkie zasnęły.

Jezus przemówił do tłumów i do swych uczniów tymi słowami: Na katedrze Mojżesza zasiedli uczeni w Piśmie i faryzeusze. Czyńcie więc i zachowujcie wszystko, co wam polecą, lecz uczynków ich nie naśladujcie. Mówią bowiem, ale sami nie czynią. Wiążą ciężary wielkie i nie do uniesienia i kładą je ludziom na ramiona, lecz sami palcem ruszyć ich nie chcą. Wszystkie swe uczynki spełniają w tym celu, żeby się ludziom pokazać. Rozszerzają swoje filakterie i wydłużają frędzle u płaszczów. Lubią zaszczytne miejsca na ucztach i pierwsze krzesła w synagogach. Chcą, by ich pozdrawiano na rynkach i żeby ludzie nazywali ich Rabbi. Otóż wy nie pozwalajcie nazywać się Rabbi, albowiem jeden jest wasz Nauczyciel, a wy wszyscy braćmi jesteście. Nikogo też na ziemi nie nazywajcie waszym ojcem; jeden bowiem jest Ojciec wasz, Ten w niebie. Nie chciejcie również, żeby was nazywano mistrzami, bo jeden jest tylko wasz Mistrz, Chrystus. Największy z was niech będzie waszym sługą. Kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony. Mt 23 1-12

Jezus, widząc tłumy, wyszedł na górę. A gdy usiadł, przystąpili do Niego Jego uczniowie. Wtedy otworzył swoje usta i nauczał ich tymi słowami: Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie. Błogosławieni, którzy się smucą, albowiem oni będą pocieszeni. Błogosławieni cisi, albowiem oni na własność posiądą ziemię. Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem oni będą nasyceni.

Gdy faryzeusze dowiedzieli się, że Jezus zamknął usta saduceuszom, zebrali się razem, a jeden z nich, uczony w Prawie, zapytał , wystawiając Go na próbę: Nauczycielu, które przykazanie w Prawie jest największe? On mu odpowiedział: Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem. To jest największe i pierwsze przykazanie. Drugie podobne jest do niego: Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego. Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i Prorocy. (Mt 22,34-40)

 

Wtedy faryzeusze odeszli i naradzali się, jak by podchwycić Go w mowie. Posłali więc do Niego swych uczniów razem ze zwolennikami Heroda, aby Mu powiedzieli: Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdomówny i drogi Bożej w prawdzie nauczasz. Na nikim Ci też nie zależy, bo nie oglądasz się na osobę ludzką. Powiedz nam więc, jak Ci się zdaje? Czy wolno płacić podatek Cezarowi, czy nie? Jezus przejrzał ich przewrotność i rzekł: Czemu Mnie wystawiacie na próbę, obłudnicy? Pokażcie Mi monetę podatkową! Przynieśli Mu denara. On ich zapytał: Czyj jest ten obraz i napis? Odpowiedzieli: Cezara. Wówczas rzekł do nich: Oddajcie więc Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga. (Mt 22,15-21)

Jezus w przypowieściach mówił do arcykapłanów i starszych ludu: Królestwo niebieskie podobne jest do króla, który wyprawił ucztę weselną swemu synowi. Posłał więc swoje sługi, żeby zaproszonych zwołali na ucztę, lecz ci nie chcieli przyjść