Zostałyśmy powołane, by być kobietami, które mówią o obecności Boga w naszym świecie i kochają do końca, aż do oddania życia.
Filipina Duchesne urodziła się w Grenoble we Francji 29 sierpnia 1769. Miała siedem sióstr i jednego brata. Jej rodzina była znana z silnej woli i przekonującej osobowości. Wychowana była przez Wizytki z klasztoru Sainte Marie-d’en-Haut w Grenoble, a jej matka oczekiwała od niej służby wobec ubogich, więc od najmłodszych lat czuła się powołana do życia zakonnego. Jej żarliwe pragnienie by służyć Bogu, dało jej odwagę do pokonania sprzeciwu swojego ojca i wstąpienia w wieku lat 18 do Wizytek.

Rewolucja Francuska pokrzyżowała plany Filipiny, kiedy wszystkie domy zakonne zostały zamknięte lub zawiesiły działania w tamtym czasie. Przez 11 lat, próbowała żyć regułą zakonną poza klasztorem, służąc swojej rodzinie i tym, którzy cierpią z powodu terroru, łącznie z tymi, którzy byli uwięzieni w klasztorze. Z czasem zakupiła budynek klasztorny z nadzieją ponownego otwarcia wspólnoty Wizytek. Kilka kobiet dołączyło do niej, ale nie zdołały znieść surowości tego życia. Potem, w grudniu 1804 roku, Magdalena Zofia Barat pojawiła się w jej życiu. Matka Barat założyła Zgromadzenie Najświętszego Serca Jezusa w 1800 roku. Została zachęcona przez swojego mentora i współzałożyciela, o. Józefa Varin SJ, by skontaktować się z Filipiną i otworzyć nową placówkę Zgromadzenia w Grenoble. Ostatecznie Filipina Duchesne wstąpiła do Zgromadzenia Najświętszego Serca Jezusa i obie kobiety natychmiast stały się wiernymi przyjaciółkami na całe życie. Ta przyjaźń miała wkrótce dotknąć serc całych pokoleń.

Filipina pragnęła służyć w Nowym Świecie, ale czekała dwanaście lat na pozwolenie od swojej przyjaciółki i przełożonej, Magdaleny Zofii. W 1817 biskup Louisiany, DuBourg, podróżował do Francji, by rekrutować osoby duchowne i księży do pomocy na swoim ogromnym terenie. Po wielu prośbach ze strony Filipiny, Zofia w końcu wyraziła zgodę. Filipina wypłynęła na statku „Rebecca” z Bordeaux 21 marca 1818 z czterema innymi zakonnicami ze Zgromadzenia. Po pełnej burz podróży, dotarły do lądu nieopodal Nowego Orleanu dokładnie w Uroczystość Najświętszego Serca Jezusa, 29 maja 1818.

Po sześciotygodniowym pobycie u Urszulanek w Nowym Orleanie, Filipina poprowadziła swoją grupę w górę rzeki Mississipi na parowcu o nazwie „Franklin”, docierając na miejsce 29 sierpnia. Biskup DuBourg powitał je i wytłumaczył, że będą posłane nie doSst. Louis, jak się spodziewały, ale do małej wsi St. Charles w Missouri, gdzie przygotował dla nich dom. Filipina otworzyła pierwszą poza Europą szkołę Najświętszego Serca Jezusa 8 września 1818. Była to również pierwsza darmowa szkoła na wschód od rzeki Mississippi oraz pierwsza katolicka szkoła na obszarze, na którym powstała archidiecezja St. Louis.

Prowadzenie szkoły w St. Charles było bardzo trudne. Brakowało pieniędzy, budynek był w opłakanym stanie, uczennice nieprzyzwyczajone do sformalizowanej edukacji. W kolejnym roku te problemy wraz z brakiem uczennic w internacie, spowodowały konieczność przeniesienia szkoły do Florissant. Nowa lokalizacja rzeczywiście przyciągnęła więcej dziewcząt. Pojawiały się też powołania i Matka Duchesne otworzyła pierwszy nowicjat. W 1827 założyła szkołę w St. Louis, z ofertą dla studentów z internatem, darmową szkołą dzienną oraz sierocińcem.

Ostatecznie, w 1841, marzenie Filipiny by służyć tubylczej ludności, stało się rzeczywistością. Na konkretną prośbę ojca jezuity Piotra Verhaegen odpowiedzialnego za misje, przybyła wraz z trzema innymi zakonnicami Najświętszego Serca Jezusa do Sugar Creek w Kansas, by tam założyć szkołę dla dziewcząt z plemienia Potawatomi. W wieku 72 lat była zbyt słaba, by pomagać w pracy fizycznej i nie potrafiła nauczyć się plemiennego języka. Spędzając bardzo dużo czasu na modlitwie, zyskała indiańskie imię “Kobieta, która zawsze się modli”. Już po roku została wezwana z powrotem do St. Charles z powodu złego stanu zdrowia. Spędziła ostatnią dekadę swojego życia w pierwszej założonej przez siebie placówce. Kiedy umarła 18 listopada 1852, w wieku 83 lat, był to jej 34 rok w Ameryce. Była beatyfikowana w 1940 roku i kanonizowana w 1988. Jej wspomnienie obchodzimy 18 listopada.

Filipina Duchesne była pionierem, wychowawczynią, gorliwą zakonnicą. Jej hart ducha, wiara, odwaga i pokora inspirują do dziś.

tłumaczenie z angielskiego s. Ewa Bartosiewicz RSCJ

© SACRE COEUR - ZGROMADZENIE NAJŚWIĘTSZEGO SERCA JEZUSA