U początku drugiej rady generalnej, Zgromadzenie Najświętszego Serca Jezusa rozkwita jak róża i Filipina Duchesne robi pierwsze kroki w stronę misyjnej chwały.
U początku drugiej rady generalnej, Zgromadzenie Najświętszego Serca Jezusa rozkwita jak róża i Filipina Duchesne robi pierwsze kroki w stronę misyjnej chwały.

Zaproszona do Rady jako oficjalna reprezentantka Grenoble, Filipina zostaje wybrana pierwszym Sekretarzem Generalnym Zgromadzenia. Wkrótce po przyjęciu tej zaszczytnej pozycji, można ją znaleźć przy wbijaniu gwoździ, wstawianiu szyb w oknach i układaniu cegieł w nowym domu Mother House w Faubourg Sainte-Geneviève.  To właśnie tam spotyka Louisa DuBourg, biskupa Louisiany i Poszukiwacza Misjonarzy, którego rozpoznaje jako swojego anioła wybawienia. Kiedy w obecności Zofii, Filipina dość dosłownie  rzuca się dobremu ojcu do stóp, Zofia wie już, że jest pokonana.

W następnych ośmiu miesiącach, Filipina podróżuje już na południe do Bordeaux z kilkoma towarzyszkami…. Kiedy kobiety tam docierają, muszą czekać aż pojawi się wiatr. Dzień przed równonocą wiosenną 1818 roku, wsiadają na pokład dwumasztowego szkunera o nazwie Rebecca.

Statek porusza się wolno w dół rzeki Garonne i dwa dni później wypływa na Ocean Atlantycki. Ponad 70 dni porywistych burz, choroby morskiej, wolno gnijącego jedzenia i ogólnej nędzy, musiało minąć zanim przybili do brzegów Nowego Orleanu. Tam kobiety znajdują tymczasowe schronienie u sióstr Urszulanek. Kiedy Filipina dochodzi do siebie po niedoli szkorbutu, nieustraszona piątka rozpoczyna czterdziestodniową wyprawę w górę rzeki do st. Louis, mijając plantacje, pola bawełny i krajobrazy świata, którego żadna z nich nie mogła sobie wyobrazić. Kiedy docierają na miejsce, przywitane zostają przez miasteczko graniczne szczycące się czterema ulicami i tętniącym życiem rynkiem z futrami.

Miną kolejne dwadzieścia trzy lata zanim Filipina spełni swoje marzenie o pracy z tubylcami Ameryki Północnej. Będzie wtedy w wieku 71 lat.

Theresa Moser, RSCJ, przedstawiła następujący urywek z noweli Constance Solari na temat św. Magdaleny Zofii Barat, „Ogień Zofii: historia św. Magdaleny Zofii Barat (Constance Solari: 2012), str. 183-84.
tłumaczenie z angielskiego: Ewa Bartosiewicz