Zostałyśmy powołane, by być kobietami, które mówią o obecności Boga w naszym świecie i kochają do końca, aż do oddania życia.

Po wyjściu z synagogi Jezus przyszedł z Jakubem i Janem do domu Szymona i Andrzeja. Teściowa zaś Szymona leżała w gorączce. Zaraz powiedzieli Mu o niej. On podszedł i podniósł ją, ująwszy za rękę, a opuściła ją gorączka. I usługiwała im. Z nastaniem wieczora, gdy słońce zaszło, przynosili do Niego wszystkich chorych i opętanych; i całe miasto zebrało się u drzwi. Uzdrowił wielu dotkniętych rozmaitymi chorobami i wiele złych duchów wyrzucił, lecz nie pozwalał złym duchom mówić, ponieważ Go znały. Nad ranem, kiedy jeszcze było ciemno, wstał, wyszedł i udał się na miejsce pustynne, i tam się modlił. Pośpieszył za Nim Szymon z towarzyszami, a gdy Go znaleźli, powiedzieli Mu: „Wszyscy Cię szukają”. Lecz On rzekł do nich: „Pójdźmy gdzie indziej, do sąsiednich miejscowości, abym i tam mógł nauczać, bo po to wyszedłem”. I chodził po całej Galilei, nauczając w ich synagogach i wyrzucając złe duchy. (Mk 1, 29-39)

Modlitwa przygotowawcza: Proś Boga aby wszystkie twoje myśli, zamiary, czyny i uczucia były w sposób czysty skierowane ku większej Jego Chwale.

Wyobraź sobie opisane sceny Ewangelii. Zobacz Jezusa, który jest w ciągłej drodze: odwiedza Szymona i Andrzeja, uzdrawia, wypędza złe duchy, wędruje, modli się.

Proś o łaskę głębokiej relacji z Bogiem

1. Zatrzymajmy się najpierw na końcowym fragmencie Ewangelii. Jezus udaje się na miejsce pustynne aby się modlić. Następnie po przybyciu Szymona i oznajmieniu, że tłum się zbliża, Jezus udaje się do sąsiednich miejscowości, aby tam nauczać, gdyż po to został posłany.

Ten fragment bardzo konkretnie pokazuje posłuszeństwo Jezusa wobec misji jaka została Mu dana przez Ojca. Ma wędrować po wioskach, miastach, nauczać i przybliżać Królestwo Boże. Jest wierny i zdolny do pełnienia tej misji dzięki relacji z Ojcem, której szczególnymi momentami jest modlitwa. Modlitwa, która jest miejscem i czasem rozmawiania, dzielenia się z Ojcem, słuchania Jego głosu… To ona daje Mu siły, przez rozmowę z Ojcem Jezus wie gdzie ma dalej iść. Dla Niego modlitwa była podstawą, dbał o nią.

Spójrz na swoją modlitwę. Jakie ma ona dla Ciebie znaczenie? Czy jest ona prawdziwym spotkaniem z Bogiem, które kształtuje waszą relację? Co jest tematem twoich rozmów z Ojcem?

Porozmawiaj o tym z Jezusem. Zapytaj Go o Jego spotkania z Bogiem.

 2. Widzimy Jezusa uzdrawiającego, wypędzającego złe duchy, nauczającego. Pełni On w ten sposób z oddaniem i poświeceniem swoją misje głoszenia Królestwa Bożego.

Każdego dnia Bóg zaprasza i posyła nas do czynienia dobra, a przez to głoszenia Jego Królestwa. Często dzieje się to przez drobne gesty, sytuacje, jak choćby w przypadku Andrzeja i Szymona, którzy powiedzieli Jezusowi o chorej teściowej.

Przyjrzyj się Jezusowi, Szymonowi i Andrzejowi. Czego możesz się od nich nauczyć?

Do czego dziś posyła ciebie Bóg? Co jest twoją misją? Proś o łaskę otwartych oczu i serca byś dostrzegał codzienne zaproszenia Boga i mógł na nie odpowiadać.

Rozmowa końcowa. Porozmawiaj z Jezusem jak z przyjacielem o tym co było treścią tej modlitwy, o uczuciach jakie ci towarzyszyły, co odkryłeś. Zgodnie z tym co jest w twoim sercu proś Jezusa o potrzebne łaski, dziękuj za to co otrzymałeś.

Ojcze nasz…

Przygotowała s. Dorota Piesak nscj

 

 

 

© SACRE COEUR - ZGROMADZENIE NAJŚWIĘTSZEGO SERCA JEZUSA