Zostałyśmy powołane, by być kobietami, które mówią o obecności Boga w naszym świecie i kochają do końca, aż do oddania życia.

Kiedy ludzie z tłumu zauważyli, że nie ma tam Jezusa, a także Jego uczniów, wsiedli do łodzi, przybyli do Kafarnaum i tam szukali Jezusa. Gdy zaś odnaleźli Go na przeciwległym brzegu, rzekli do Niego: «Rabbi, kiedy tu przybyłeś?» W odpowiedzi rzekł im Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Szukacie Mnie nie dlatego, żeście widzieli znaki, ale dlatego, żeście jedli chleb do sytości. Troszczcie się nie o ten pokarm, który ginie, ale o ten, który trwa na wieki, a który da wam Syn Człowieczy; Jego to bowiem pieczęcią swą naznaczył Bóg Ojciec». Oni zaś rzekli do Niego: «Cóż mamy czynić, abyśmy wykonywali dzieła Boże?» Jezus odpowiadając rzekł do nich: «Na tym polega dzieło [zamierzone przez] Boga, abyście uwierzyli w Tego, którego On posłał». Rzekli do Niego: «Jakiego więc dokonasz znaku, abyśmy go widzieli i Tobie uwierzyli? Cóż zdziałasz? Ojcowie nasi jedli mannę na pustyni, jak napisano: Dał im do jedzenia chleb z nieba». Rzekł do nich Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Nie Mojżesz dał wam chleb z nieba, ale dopiero Ojciec mój da wam prawdziwy chleb z nieba. Albowiem chlebem Bożym jest Ten, który z nieba zstępuje i życie daje światu». Rzekli więc do Niego: «Panie, dawaj nam zawsze tego chleba!» Odpowiedział im Jezus: «Jam jest chleb życia. Kto do Mnie przychodzi, nie będzie łaknął; a kto we Mnie wierzy, nigdy pragnąć nie będzie». (J 6, 24-35)

Modlitwa przygotowawcza: Proś Boga aby wszystkie Twoje myśli, zamiary, czyny i uczucia były w sposób czysty skierowane ku większej Chwale Jego Serca.

Wyobraź sobie siebie, kiedy otrzymujesz wiele darów od Pana Boga. Przypomnij sobie kiedy czułeś się naprawdę obdarowany, kochany, niczego Ci nie brakowało.  

Proś o łaskę prawdziwej wiary, która opiera się na zaufaniu do Jezusa.

 

1. „Szukacie Mnie nie dlatego, żeście widzieli znaki, ale dlatego, żeście jedli chleb do sytości”

Jezus wydaje się mówić to z pewnym wyrzutem i żalem. Po raz kolejny tłumy idące za Nim zadowoliły się namiastką życia, zamiast odkryć je w pełni. Zatrzymały się na cudach, zapominając o źródle cudownej mocy.

Może się zdarzyć, że kiedy nasze życie pełne jest łask i darów od Boga, paradoksalnie nie jesteśmy w najlepszej kondycji duchowej. Okazać się może, że zadowalamy się prezentami i zapominamy o tym, który nas obdarowuje, a który pragnie najbardziej nie tego byśmy byli wdzięczni, ale byśmy Jego kochali całym sercem. To czy znaleźliśmy się w takim stanie, łatwo sprawdzić w czasie kiedy łask nam zabraknie. Czy dalej będziemy chwalić Pana w czasie choroby, niedostatku, straty i cierpienia? Czy jak Hiob będziemy potrafili powiedzieć: „Dał Pan i zabrał Pan. Niech będzie imię Pańskie błogosławione!” (Hi 1,21)

Spójrz na dary jakie otrzymujesz od Boga. Czy nie jesteś do nich przywiązany? Czy dostrzegasz w nich szaloną miłość Stwórcy i pragniesz być coraz bliżej Niego?

 

2. „Na tym polega dzieło [zamierzone przez] Boga, abyście uwierzyli w Tego, którego On posłał”

Na pytanie: Cóż mamy czynić, abyśmy wykonywali dzieła Boże?”, Jezus odpowiada dość zagadkowo – macie wierzyć. Aż dziwne, że nie padło kolejne pytanie: „No dobrze, ale co mamy ROBIĆ?” Bardzo często okazuje się, że największym wyzwaniem dla naszej wiary nie jest wcale robienie tego co właściwe, czyli przestrzeganie przykazań i czynienie dobra. Często najtrudniejszym okazuje się zaufanie, że nic nie mamy robić – „nie bój się, wierz tylko!” (Mk 5,36).

Czy potrafisz zaufać, że to właśnie wiara i moc Boga ma największy wpływ na Twoje życie i bieg wydarzeń? W jakich sytuacjach ufasz bardziej sobie i swojemu działaniu?

 

3. „Jam jest chleb życia. Kto do Mnie przychodzi, nie będzie łaknął; a kto we Mnie wierzy, nigdy pragnąć nie będzie

Podobne słowa Jezus wypowiada do Samarytanki, zapewniając ją, że to On ma wodę życia, dzięki której nigdy nie będzie pragnąć. Każdy z nas ma w swoim sercu pewną pustkę, którą chce za wszelką cenę zaspokoić. Próbujemy wtłoczyć tam ziemskie przyjemności, wiedzę lub doświadczenia. Jednak tylko Bóg może zaspokoić nasze najbardziej wewnętrzne pragnienia serca i wypełnić tę pustkę. Dlatego tak ważne jest to, byśmy chcieli Go dla Niego samego.  

Zatrzymaj się na chwilę nad miejscem w Twoim sercu, gdzie najbardziej tęsknisz za Bogiem. Pobądź z Nim bez żadnych oczekiwań. Po prostu dla samego bycia.


Porozmawiaj z Jezusem
jak z przyjacielem o tym, co ważnego usłyszałeś na tej modlitwie. Odmów Ojcze Nasz.

 

Przygotowała s. Ewa Bartosiewicz rscj

  

© SACRE COEUR - ZGROMADZENIE NAJŚWIĘTSZEGO SERCA JEZUSA