Zostałyśmy powołane, by być kobietami, które mówią o obecności Boga w naszym świecie i kochają do końca, aż do oddania życia.

Wielu już starało się ułożyć opowiadanie o zdarzeniach, które się dokonały pośród nas, tak jak nam je przekazali ci, którzy od początku byli naocznymi świadkami i sługami słowa. Postanowiłem więc i ja zbadać dokładnie wszystko od pierwszych chwil i opisać ci po kolei, dostojny Teofilu, abyś się mógł przekonać o całkowitej pewności nauk, których ci udzielono. Potem powrócił Jezus w mocy Ducha do Galilei, a wieść o Nim rozeszła się po całej okolicy. On zaś nauczał w ich synagogach, wysławiany przez wszystkich. Przyszedł również do Nazaretu, gdzie się wychował. W dzień szabatu udał się swoim zwyczajem do synagogi i powstał, aby czytać. Podano Mu księgę proroka Izajasza. Rozwinąwszy księgę, natrafił na miejsce, gdzie było napisane: Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie; abym uciśnionych odsyłał wolnymi, abym obwoływał rok łaski od Pana. Zwinąwszy księgę oddał słudze i usiadł; a oczy wszystkich w synagodze były w Nim utkwione. Począł więc mówić do nich: Dziś spełniły się te słowa Pisma, któreście słyszeli. (Łk 1,1-4.4,14-21)


Znajdź sobie czas i miejsce, które pomogą Ci się skupić. Wsłuchaj się przez chwilę w swoje wnętrze i poprosić Pana Boga, żeby był przy Tobie podczas tej modlitwy. Żeby wszystkie Twoje myśli, uczucia, pragnienia były zwrócone ku Niemu. 

 

Proś Ducha Świętego, aby Twoja modlitwa podobała się Bogu i by otworzył Twoje serce na to, co chce Ci powiedzieć.

Obraz: Jezus czyta w świątyni księgę proroka Izajasza

Prośba: O łaskę radości życia w mojej codzienności

 

1.„Powrócił Jezus w mocy Ducha do Galilei, a wieść o Nim rozeszła się po całej okolicy…Przyszedł również do Nazaretu, gdzie się wychował.”

Jezus wraca do miejsca, w którym spędził większość swojego życia, do ludzi, których codziennie spotykał na ulicy. Znali Go jako syna Józefa i Maryi, tego, który pomagał rodzicom, co szabat modlił się w świątyni, niczym się nie różnił od tych, który Go otaczali. A jednak słyszą o Jego nauczaniu i cudach i nie mogą się nadziwić temu, co słyszą. Jak to możliwe, że syn Józefa czyni taki cuda i głosi, że przybliżyło się królestwo niebieskie. Zewnętrznie jest dalej tą samą osobą, którą znali, ale to, co słyszeli było nie do uwierzenia. Ale On wraca do nich w mocy Ducha.

Przypomnij sobie momenty decydujące w Twoim życiu, chwile, kiedy musiałeś wyjechać na studia, może za granicę w poszukiwaniu pracy, momenty, które były może trudne, ale które dały Ci siłę do pokonywania trudności, pomagały wzrastać, napełniały mądrością życiową. Przypomnij sobie też swoje powroty do domu, do ludzi, którzy Cię znali kiedyś, a teraz poznawali na nowo. Może chcieli dalej widzieć małe dziecko, a zobaczyli dorosłego człowieka.

Jakie uczucia towarzyszyły Ci wtedy? Radości z powrotu, smutku z powodu niezrozumienia… Zobacz, co niósł ze sobą tamten czas. Porozmawiaj o nim z Jezusem.

 

2. „Podano Mu księgę proroka Izajasza. Rozwinąwszy księgę, natrafił na miejsce, gdzie było napisane: Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie; abym uciśnionych odsyłał wolnymi, abym obwoływał rok łaski od Pana.”

Chrystus wraca pewien swojej misji. Jak musiał brzmieć Jego głos, skoro oczy wszystkich były w Nim utkwione. Przychodzi również do codzienności mieszkańców Nazaretu i im również zaczyna głosić dobrą nowinę. Przychodzi jako Ten, który daje wolność, uzdrawia, otwiera oczy na Boże działanie w życiu tych, których zna po imieniu.

Różne są nasze powroty do domu. Kiedy spotykamy w swoim życiu Bożą miłość Ona nas przemienia, sprawia, że nasze życie może być darem dla innych. Popatrz na swoje życie, na to, co uczyło Cię miłości i dawało siłę do przetrwania trudnych momentów. Proś Chrystusa o łaskę dzielenia się darem swojego życia z tymi, którzy tego najbardziej potrzebują. Może właśnie z tymi, którzy są najbliżej Ciebie.

 

Odmów „Ojcze nasz”

Przygotowała s. Lidka Gołębiewicz rscj

© SACRE COEUR - ZGROMADZENIE NAJŚWIĘTSZEGO SERCA JEZUSA