Zostałyśmy powołane, by być kobietami, które mówią o obecności Boga w naszym świecie i kochają do końca, aż do oddania życia.

 

Duch wyprowadził Jezusa na pustynię. Czterdzieści dni przebył na pustyni, kuszony przez szatana. Żył tam wśród zwierząt, aniołowie zaś Mu usługiwali. Po uwięzieniu Jana przyszedł Jezus do Galilei i głosił Ewangelię Bożą. Mówił: „Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię”. (Mk 1,12-15)

Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże, nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię.


Greckie słowo metanoia, tłumaczone najczęściej jako nawrócenie, oznacza w istocie przemianę myślenia. Kiedy więc Jezus nawoływał „Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię” (Mk 1,15), tak naprawdę wołał: Zmieńcie swoje myślenie i uwierzcie w Dobrą Nowinę!

Podstawowym warunkiem nawrócenia jest postawienie Jezusa w centrum – w centrum swojego myślenia, działania, w centrum swojego życia.


Jakie obszary mojego życia potrzebują nawrócenia?
Do jakiego nawrócenia zaprasza mnie Serce Jezusa?
Jakie kroki mogę podjąć, co będzie mi pomocne, by tego czasu, który jest mi dany, nie stracić?

  • by kierując się współczuciem (...) łagodzić cierpienia (...) w naszym poranionym świecie...
  • by nasza duchowość motywowała nas do nawrócenia poprzez kontemplację przebitego Serca Jezusa…
  • by czując się wezwane, analizować i przemieniać nasz sposób bycia i działania…
  • by „stworzyć atmosferę ciszy” i słuchać generatywnie...
  • by patrzeć na świat ten bliżej i dalej nas, przez pryzmat Bożego współczucia…
  • by rozpoznać bliźniego lub stanąć obok tego, kto upadł w drodze...(FT 16).
  • by być wrażliwym na wszelkie formy marnotrawstwa, począwszy od marnowania żywności...
  • bo jesteśmy zaproszone do słuchania i pojednania ze sobą i z innymi, do konfrontacji z własnym grzechem...
  • by być ambasadorami nadziei w błogosławionym i poranionym świecie…
  • by wierność swemu Panu była proporcjonalna do jego miłości wobec braci i sióstr… (FT 3).
  • by ożywić (…) pragnienie braterstwa…(FT8)
  • ..potrzebujemy wspólnoty, ażeby nas wspierała, pomogła nam, (...) w której pomagamy sobie nawzajem patrzeć w przyszłość... (FT 8).

Zmieniać myślenie i zaufać Jezusowi.

On zawsze jest z Tobą i nigdy Cię nie opuści.

Zaufać, że Jezus jest obok, że trzyma ciebie i twoje sprawy w swych dłoniach. To jest najtrudniejsze pod słońcem, ale jeśli Ci się uda – znajdziesz się na drodze prawdziwego nawrócenia.

„Oto piękna tajemnica, aby marzyć i uczynić nasze życie piękną przygodą…


Nawracajcie się…
nie słowami, ale konkretnymi czynami, które będą wspierać to pragnienie nawracania się na co dzień. Nie możemy zapomnieć o pragnieniu wyrażonym przez Jezusa: aby „wszyscy byli jedno” (FT 280) .


Prośmy naszą św. Magdalenę Zofię Barat, o umocnienie jedności, jedności ubogaconej różnorodnościami, które jednają się dzięki działaniu Ducha Świętego. Choć wciąż jesteśmy w drodze do pełnej komunii, już teraz mamy obowiązek dawania wspólnego świadectwa miłości Boga do wszystkich ludzi, pracując w służbie ludzkości. (FT 280) Popatrz wraz z Jezusem na te przestrzenie, gdzie dajesz świadectwo miłości. Pozwól się nim ucieszyć.

© SACRE COEUR - ZGROMADZENIE NAJŚWIĘTSZEGO SERCA JEZUSA