Zostałyśmy powołane, by być kobietami, które mówią o obecności Boga w naszym świecie i kochają do końca, aż do oddania życia.

Jezus rzekł: Zaprawdę, powiadam wam: jeden z was Mnie wyda, ten, który je ze Mną.(...) zdrajca dał im taki znak: Ten, którego pocałuję, to właśnie On; chwyćcie Go i wyprowadźcie ostrożnie. Skoro tylko przyszedł, przystąpił do Jezusa i rzekł: Rabbi! i pocałował Go. Tamci zaś rzucili się na Niego i pochwycili Go. A jeden z tych, którzy tam stali, dobył miecza, uderzył sługę najwyższego kapłana i odciął mu ucho. A Jezus zwrócił się i rzekł do nich: Wyszliście z mieczami i kijami, jak na zbójcę, żeby Mnie pojmać. (Mk 14,18.44-49)

 

Słysząc i reagując na krzyk ubogich oraz poranionej Ziemi, dostrzegamy skutki nieograniczonej władzy, zwłaszcza wtedy, gdy jest ona napędzana chciwością, chęcią dominacji i bezdusznej obojętności. (Być ambasadorami,..,str.10)

 

Chrześcijan, którzy wątpią i ulegają pokusie jakiejkolwiek przemocy, zachęcam, aby pamiętali o tej proklamacji z Księgi Izajasza: „Swe miecze przekują na lemiesze” (2, 4). Dla nas to proroctwo ucieleśnia się w Jezusie Chrystusie, który wobec ucznia pobudzonego przemocą powiedział stanowczo: „Włóż miecz na swoje miejsce, bo wszyscy, którzy za miecz chwytają, od miecza giną” (Mt 26, 52). Ta reakcja Jezusa, która spontanicznie wypłynęła z Jego serca, przekracza dystans wieków i dociera do dnia dzisiejszego jako nieustanne przypomnienie. (FT 270)

 

Jako wychowawczynie Sacré Coeur jesteśmy przekonane, że „wychowanie samo w sobie jest aktem sprawiedliwości” i bierzemy sobie do serca wezwanie: „ukierunkowywać nasze wysiłki wychowawcze na budowanie relacji, w których panuje równość, przyjęcie każdego, wolność od przemocy i harmonia, z wiarą, że najgłębszym pragnieniem Boga jest, by człowiek miał życie, i by miał je w obfitości.” (Kapituła 2008, Być ambasadorami..., str.11-12)

 

Dobroć daje spokój sumienia temu, kto pozwala, by w nim wzrastała, przynosi głęboką radość nawet pośród trudności i nieporozumień. Nawet w obliczu doznanych zniewag dobroć nie jest słabością, ale prawdziwą siłą, zdolną wyrzec się zemsty. Trzeba rozpoznać we własnym życiu, że „ten surowy osąd, który noszę w sercu przeciwko mojemu bratu lub siostrze, ta niezaleczona rana, to nieprzebaczone zło, ten uraz, który tylko wyrządza mi ból, to kawałek wojny, który noszę w sobie, to ognisko w sercu, które musi zostać ugaszone, aby nie przerodziło się w pożar. (FT 243)

 

Oburzaj się nieprawością, tak jednak, aby nie zapominać o człowieczeństwie. Nie dawaj upustu żądzy zemsty przeciw okrucieństwom grzeszników, ale raczej bądź poruszony ranami, jakie te czyny zadały ich duszy, by realizować pragnienie ich uzdrowienia. (św. Augustyn, FT 265)

 

W jaki sposób daję świadectwo nadziei? (Być ambasadorami..., str19)

 

Jeżeli muzyka Ewangelii przestanie rozbrzmiewać w naszym wnętrzu, to utracimy radość płynącą ze współczucia, czułość, rodzącą się z ufności, zdolność pojednania, mającą swoje źródło w świadomości, że zawsze jesteśmy tymi, którym przebaczono i którzy są posłani. Jeżeli muzyka Ewangelii przestanie rozbrzmiewać w naszych domach, na naszych placach, w miejscach pracy, w polityce i w gospodarce, to stłumimy melodię, która pobudzała nas do walki o godność każdego człowieka (FT 277).

 

Dzięki naszej międzynarodowości doświadczamy, jak bycie siostrami lub członkami sieci (…) mobilizuje do wznoszenia się ponad dawne urazy czy obecne konflikty między naszymi krajami i narodami oraz wewnątrz nich. Razem wierzymy, że może istnieć inny świat, gdzie każdy będzie godnie żyć i traktowany będzie z szacunkiem. (Być ambasadorami..., str.10 -11)

 

Dla wielu chrześcijan ta droga braterstwa ma także Matkę, której imię brzmi Maryja. To powszechne macierzyństwo otrzymała pod krzyżem (por. J 19, 26), a Jej uwaga skierowana jest nie tylko na Jezusa, ale także na „resztę jej potomstwa” (Ap 12, 17). Mocą Zmartwychwstałego pragnie zrodzić nowy świat, w którym wszyscy bylibyśmy braćmi, w którym byłoby miejsce dla każdego odrzuconego z naszych społeczeństw, w którym jaśniałyby sprawiedliwość i pokój. (FT 278)

 

Kościół jest domem z otwartymi drzwiami, ponieważ jest matką. I jak Maryja, Matka Jezusa, „chcemy być Kościołem, który służy, który wychodzi z domu, który wychodzi ze swoich świątyń, ze swych zakrystii, aby towarzyszyć życiu, podtrzymywać nadzieję, być znakiem jedności (...), aby przerzucać mosty, obalać mury, siać pojednanie. (FT 276)

 

Ufamy, że dzięki takim możliwościom będziemy wspólnie wzrastać i to nie tylko w sensie przemiany naszych postaw i umiejętności budowania właściwych relacji między nami, ale też ściślejszego naśladowaniu Jezusa, który wzywa nas, by się wzajemnie miłować i „sobie nawzajem umywać nogi”. (J 13,14) (Być ambasadorami..., str.13)

 

Prośmy Boga, aby „przygotował nasze serca na spotkanie z braćmi niezależnie od różnic idei, języka, kultury, religii; |by namaścił całą naszą istotę olejem swego miłosierdzia, leczącym rany błędów, nieporozumień i sporów; o łaskę, aby nas posyłał z pokorą i łagodnością na trudne, ale owocne drogi dążenia do pokoju. (FT 254)

 

Jakie postawy Serca Jezusa i Serca Maryi pomagają mi wzrastać w człowieczeństwie?

Jak mogę pogłębiać relacje w mojej wspólnocie oraz wśród tych do których jestem posłana?

 

Zakończenie

 ...ufność w moc Ducha Stworzyciela stale przemieniającego świat i zaangażowanie na rzecz JPIC motywują nas, by, gdziekolwiek żyjemy i pełnimy służbę, być ambasadorami nadziei w błogosławionym i poranionym świecie (Być ambasadorami..., str.4).

 

Modlitwa do Stwórcy

Panie i Ojcze rodzaju ludzkiego,
który stworzyłeś wszystkie istoty ludzkie z równą godnością,
zaszczep w nasze serca ducha braterstwa.
Natchnij nas marzeniem nowego spotkania, dialogu, sprawiedliwości i pokoju.
Pobudź nas do tworzenia zdrowszych społeczeństw i bardziej godnego świata,
bez głodu, bez ubóstwa, bez przemocy, bez wojen.
Niech nasze serce otworzy się na wszystkie ludy i narody ziemi, 
by rozpoznać dobro i piękno, które zasiałeś w każdym z nich,
aby zacieśnić więzi jedności, wspólnych projektów wspólnych nadziei.
Amen.

(FT zakończenie )

© SACRE COEUR - ZGROMADZENIE NAJŚWIĘTSZEGO SERCA JEZUSA