Zostałyśmy powołane, by być kobietami, które mówią o obecności Boga w naszym świecie i kochają do końca, aż do oddania życia.

Ponieważ był to dzień Przygotowania, aby zatem ciała nie pozostawały na krzyżu w szabat, ów bowiem dzień szabatu był wielkim świętem, Żydzi prosili Piłata, aby ukrzyżowanym połamano golenie i usunięto ich ciała.
Przyszli więc żołnierze i połamali golenie tak pierwszemu, jak i drugiemu, którzy z Nim byli ukrzyżowani. Lecz gdy podeszli do Jezusa i zobaczyli, że już umarł, nie łamali Mu goleni, tylko jeden z żołnierzy włócznią przebił Mu bok i natychmiast wypłynęła krew i woda. Zaświadczył to ten, który widział, a świadectwo jego jest prawdziwe. On wie, że mówi prawdę, abyście i wy wierzyli. Stało się to bowiem, aby się wypełniło Pismo: „Kości Jego nie będą łamane”. I znowu na innym miejscu mówi Pismo: „Będą patrzeć na Tego, którego przebodli”. J 19,31-37

 

Modlitwa przygotowawcza: Aby wszystkie moje zamiary, pragnienia, intencje, były ukierunkowane na chwałę i cześć Bożego Majestatu.


Wpatruj się z miłością w Jezusa wiszącego na krzyżu z przebitym Sercem, z którego wypływa obficie krew i woda, symbole chrztu i Eucharystii, jako ostatecznego daru Bożej miłości.


Prośba o owoc medytacji: Proś o łaskę wewnętrznej radości z zaproszenia do działu w głoszeniu Miłości Boga

 


1. Mnie, została dana ta łaska: ogłosić poganom jako Dobrą Nowinę niezgłębione bogactwo Chrystusa (Ef 3,8-12.14-19)


Święty Paweł z pokorą i pasją wyznaje, że głoszenie Dobrej Nowiny o miłości Boga w Jezusie Chrystusie jest dla niego zachwycającą łaską. Udział w przekazywaniu tej niepojętej tajemnicy, dotąd ukrytej, a w Jezusie poprzez Kościół staje się jawna.


Dlatego zginam kolana moje przed Ojcem, od którego bierze nazwę wszelki ród na niebie i na ziemi, aby według bogactwa swej chwały sprawił w was przez Ducha swego wzmocnienie siły wewnętrznego człowieka. Niech Chrystus zamieszka przez wiarę w waszych sercach; abyście w miłości wkorzenieni i ugruntowani, wraz ze wszystkimi świętymi zdołali ogarnąć duchem, czym jest Szerokość, Długość, Wysokość i Głębokość, i poznać, miłość Chrystusa, przewyższającą wszelką wiedzę, abyście napełnieni zostali całą Pełnią Bożą.


Wsłuchaj się w św. Pawła, w uczucia z jakimi wypowiada powyższe słowa. Pragnienie duchowego wzrastania, by czynić w swoim sercu miejsce dla Chrystusa, by poznawać, to co jest niepoznawalne a nade wszystko poznawać miłość Chrystusa aż do przyjęcia łaski, która przekracza wszelkie ludzkie pojmowanie: abyście napełnieni zostali całą Pełnią Bożą.


Co rodzi się w twoim sercu, gdy słyszysz zaproszenie do udziału w takiej przygodzie życia?


Czy odnajdujesz w sobie pasję głoszenia miłości Serca Jezusa,?


Co ostatecznie prowadzi nas do bycia napełnionymi Pełnią Bożą? Pragniesz być pełny/a Boga?


2. Włócznią przebił Mu bok i natychmiast wypłynęła krew i woda

Na to wydarzenie możemy patrzeć jako na brutalny, mało estetyczny fakt, który sprawia, że mamy ochotę odwrócić głowę. A możemy też patrzeć sercem pełnym miłości i wiary i wtedy dostrzec szaloną miłość Boga, który otwiera nam Swoje Serce, który daje nam wszystko za życia aż po oddanie ostatniej szaty i Matki, aż po oddanie możliwości poruszenia się przez przybicie rąk i nóg do drzewa a po śmierci jeszcze otwiera nam Serce.
Święty Jan zaprasza nas byśmy parząc na scenę przebicia boku Jezusa dostrzegli miłość, która staje się tak totalnym darem dla umiłowanego i dali się jej poruszyć do głębi.


Wciąż na nowo potrzebujemy powracać do karmienia się tą miłością, do przyjmowania jej naszym sercem, bo tak trudno w codzienności utrzymać w sobie to doświadczenia bycia obdarowanym tak niepojętą miłością. Pośród życiowych zawirowań dajemy sobie odebrać to doświadczenie i przekonanie o tym, że Bóg oddaje nam Siebie tak totalnie.


Czy moje serce potrzebuje się odnowić w doświadczeniu Bożej miłości do mnie osobiście?


Czego potrzebuję, by pielęgnować w sobie to doświadczenie?

 

3. W Nim mamy śmiały przystęp do Ojca z ufnością dzięki wierze w Niego.

Pasją Jezusa przez całe Jego publiczne życie było objawianie nam Ojca, wskazanie do Niego drogi, uczynienie „przystępu do Ojca”, jak pisze św. Paweł w dzisiejszym drugim czytaniu. I tylko przez naszą bliską, osobistą relację z Jezusem możemy wejść w jedność z Ojcem. A dokonuje się to poprzez postawy ufności i wiary. Postawy tak obce współczesnemu światu, któremu wydaje się, ze musi wszystko zrozumieć, poznać, dotkną, opisać, kontrolować, dlatego postawa wiary jest tak odrzucana; a także ma poczucie, że musi sam sobie poradzić, być samowystarczalny, więc po co i komu ufać, poza sobą oczywiście. Jednak takie życie zostawia nas smutnymi i bardzo niepewnymi wewnętrznie, bo budowanie na sobie wcześniej czy później okaże się budowaniem na piasku i nasze serce to w swojej głębi wyraźnie przeczuwa.


Zapytajmy się Ducha Świętego mieszkającego w nas, którzy jesteśmy Jego świątyniami, o nasze postawy wiary i ufności Bożej miłości. Do czego poczujemy się zaproszeni?


Na zakończenie wejdź w osobistą rozmowę z Jezusem, który z pasją i miłością oddaje za Ciebie swoje życie.

 

przygotowała s. Renata Ryszkowska rscj

© SACRE COEUR - ZGROMADZENIE NAJŚWIĘTSZEGO SERCA JEZUSA