Zostałyśmy powołane, by być kobietami, które mówią o obecności Boga w naszym świecie i kochają do końca, aż do oddania życia.

Znajdź sobie czas i miejsce, które pomogą Ci się skupić. Wsłuchaj się przez chwilę w swoje wnętrze i poproś Pana Boga, żeby był przy Tobie podczas tej modlitwy. Żeby wszystkie Twoje myśli, uczucia, pragnienia były zwrócone ku Niemu.


Proś Ducha Świętego, aby Twoja modlitwa podobała się Bogu i by otworzył Twoje serce na to, co chce Ci powiedzieć.

 

 


Obraz: obraz siewcy/ogrodnika, który sieje ziarno


Prośba: o łaskę trwania w Bożej obecności w codzienności


1. „Jezus mówił do tłumów: «Z królestwem Bożym dzieje się tak, jak gdyby ktoś nasienie wrzucił w ziemię. Czy śpi, czy czuwa, we dnie i w nocy, nasienie kiełkuje i rośnie, sam nie wie jak. Ziemia sama z siebie wydaje plon, najpierw źdźbło, potem kłos, a potem pełne ziarno w kłosie. Gdy zaś plon dojrzeje, zaraz zapuszcza sierp, bo pora już na żniwo»" /Mk 4, 26-29/


Bo właściwie, co dla Ciebie znaczy Królestwo Boże? Jezus mówił, że jest już blisko. Kiedyś ktoś mówił na kazaniu, że niebo jest już teraz. W przypowieści jest czymś dynamicznym. Ziarno raz zasiane, już się nie zatrzymuje, rozwija się, daje życie, przynosi owoc, który jest potem zbierany. Nic się nie marnuje. Może to jest tak, że Królestwo Boże w każdym dzieje się inaczej. Siewca dobiera ziarno w zależności od gleby serca – ziarno wiary, ziarno Słowa, ziarno miłości, ziarno przebaczenia, ziarno wolności. Tak czy inaczej, zasiane prowadzi do tego ostatecznego, pełnego spotkania z Bogiem. I może nie musi być dopiero po śmierci. Może już tu możesz pobyć trochę w Bożej obecności.


Jak dzieje się Królestwo Boże w Tobie? Porozmawiaj o tym z Jezusem


2. „Mówił jeszcze: «Z czym porównamy królestwo Boże lub w jakiej przypowieści je przedstawimy? Jest ono jak ziarnko gorczycy; gdy się je wsiewa w ziemię, jest najmniejsze ze wszystkich nasion na ziemi. Lecz wsiane, wyrasta i staje się większe od innych jarzyn; wypuszcza wielkie gałęzie, tak że ptaki podniebne gnieżdżą się w jego cieniu». W wielu takich przypowieściach głosił im naukę, o ile mogli ją rozumieć. A bez przypowieści nie przemawiał do nich. Osobno zaś objaśniał wszystko swoim uczniom.” /Mk 4, 30-34/


Warto poświęcić swoją uwagę temu ziarnu, które Bóg zasiał w Twoim sercu. Bo choć wydaje się niepozorne, może stać się w Tobie źródłem życia, które się dzieli. Przypomnij sobie te momenty w Twoim życiu, kiedy byłeś dla innych oparciem, kiedy ktoś mógł przy Tobie odpocząć, poczuć się przy Tobie tak, jak Ty się czujesz doświadczając Bożej obecności i opieki w swoim życiu. Królestwo Boże to rzeczywistość, która w pewnym stopniu jest zasiana w nas, a z drugiej przekracza nas w sposób, którego nie możemy pojąć. Może stając się z czasem tym ziarnem, które też czasem potrzebuje obumrzeć, stajemy się świadkami Chrystusa, świadkami odkupienia, świadkami życia wiecznego w Bogu.


Podziękuj Bogu za ziarno podobieństwa do Niego, które zasiał w Tobie.


Odmów „Duszo Chrystusowa”

Przygotowała s. Lidia Gołębiewicz rscj

© SACRE COEUR - ZGROMADZENIE NAJŚWIĘTSZEGO SERCA JEZUSA