Zostałyśmy powołane, by być kobietami, które mówią o obecności Boga w naszym świecie i kochają do końca, aż do oddania życia.

Następnie przywołał do siebie Dwunastu i zaczął rozsyłać ich po dwóch. Dał im też władzę nad duchami nieczystymi i przykazał im, żeby nic z sobą nie brali na drogę prócz laski: ani chleba, ani torby, ani pieniędzy w trzosie. «Ale idźcie obuci w sandały i nie wdziewajcie dwóch sukien!» I mówił do nich: «Gdy do jakiegoś domu wejdziecie, zostańcie tam, aż stamtąd wyjdziecie. Jeśli w jakimś miejscu was nie przyjmą i nie będą was słuchać, wychodząc stamtąd, strząśnijcie proch z nóg waszych na świadectwo dla nich!» Oni więc wyszli i wzywali do nawracania się. Wyrzucali też wiele złych duchów, a wielu chorych namaszczali olejem i uzdrawiali. (Mk 6, 7-13)

 

Modlitwa przygotowawcza: Poproś Pana Boga, aby wszystkie twoje myśli, zamiary, czyny i uczucia były w sposób czysty skierowane ku większej Jego Chwale.


Wyobraź sobie, że jesteś w drodze, pielgrzymujesz, spotykasz ludzi…


Proś o łaskę serca wrażliwego na Boże poruszenia i natchnienia we własnym sercu oraz przychodzące przez spotykane osoby.

 

1. Bóg i człowiek w drodze.
Zanim Jezus rozsyła uczniów, sam jest pielgrzymem - przychodzi do różnych miejsc i dzieli się Dobrą Nowiną, przypominającą człowiekowi o miłości Boga do niego. W ten sposób Jezus uzdrawia dusze z braku przynależności i więzi z Bogiem bliskim, który jest w nas i wokół nas. Uwalnia także od chorób ciała, które zamykają człowieka w bólu.
Które „wioski i miasta” - obszary Twojego życia - tęsknią za Bogiem przychodzącym z dobrymi wiadomościami – za tym, który odnawia życie, przywraca ufność, nadzieję do nowego zaangażowania i pomysłów, chęć kochania? Jak brzmi Dobra Nowina, którą On chce Ci teraz powiedzieć?

 

2. Pasja przekazywana dalej…
Jezus doświadcza pasji Ojca – pasji życia. Idzie do ludzi i głosi im Miłość Ojca. A skoro miłość dzielona z innymi pomnaża się, to posyła uczniów, dając im udział w swojej relacji z Ojcem. Posłani przez Miłość Ojca i Syna idą w Duchu powierzenia siebie Bogu (prostota), przyjmują gościnność i troskę innych (dom), wyrzucają duchy nieczyste (w Biblii duch nieczysty był synonimem ducha prowadzącego do śmierci, a świętość kojarzona była z tym, który ożywia i podnosi do życia). Uczniowie namaszczają olejem i uzdrawiają, a więc z łagodnością przypominają słabym i chorym o tym, że są kochanymi dziećmi Boga. Jezus przypomina im także, by się nie zniechęcali, jeśli ktoś nie jest gotowy ich słuchać, ale by szli dalej.
Jak doświadczasz bycia córką/ synem Boga, czyli przynależności i więzi z Tym, który chce dla Ciebie życia? Co odbiera Ci siły, a co rozpala Twoje serce tak, że chcesz dzielić się tym z innymi?

 

3. Relacja
Serce Jezusa zjednoczone z Ojcem wydaje się bić w rytm relacji, dlatego posyła swoich uczniów po dwóch, aby ich życie i relacje były świadectwem dla innych. Zna trud ziemskiego pielgrzymowania oraz umocnienie, jakie może płynąć ze wspierania się w codziennej drodze wiary. Relacje są też wyzwaniem - uczniowie głoszą Dobrą Nowinę i jednocześnie sami uczą się nią żyć w relacjach z ludźmi. Ważne jest, by serca uczniów kierowały się wciąż na nowo ku Temu, przez którego zostali posłani, ponieważ wówczas mogą oni iść, upadać, powstawać, głosić żyjącego Chrystusa, samemu się nawracać i wzywać do nawrócenia.
Każdy ochrzczony jest obdarzony łaską bycia posłanym z Dobrą Nowiną o żyjącym Bogu. O czym opowiadają Twoje relacje z Jezusem, rodziną, przyjaciółmi, współpracownikami?

 

Na koniec porozmawiaj z Jezusem o tym, co Cię najbardziej poruszyło oraz o tym, do czego zachęca Cię dzisiejsza Ewangelia.

Ojcze nasz…

Przygotowała s. Alicja Banach rscj

© SACRE COEUR - ZGROMADZENIE NAJŚWIĘTSZEGO SERCA JEZUSA