Zostałyśmy powołane, by być kobietami, które mówią o obecności Boga w naszym świecie i kochają do końca, aż do oddania życia.

 

Jezus opuścił okolice Tyru i przez Sydon przyszedł nad Jezioro Galilejskie, przemierzając posiadłości Dekapolu. Przyprowadzili Mu głuchoniemego i prosili Go, żeby położył na niego rękę. On wziął go na bok, z dala od tłumu, włożył palce w jego uszy i śliną dotknął mu języka; a spojrzawszy w niebo, westchnął i rzekł do niego: «Effatha», to znaczy: Otwórz się. Zaraz otworzyły się jego uszy, więzy języka się rozwiązały i mógł prawidłowo mówić. Jezus przykazał im, żeby nikomu nie mówili. Lecz im bardziej przykazywał, tym gorliwiej to rozgłaszali. I przepełnieni zdumieniem mówili: «Dobrze wszystko uczynił. Nawet głuchym słuch przywraca i niemym mowę». (Mk 7, 31-37)

 

Modlitwa przygotowawcza: Poproś Pana Boga, aby wszystkie twoje myśli, zamiary, czyny i uczucia były w sposób czysty skierowane ku większej Jego Chwale.


Wyobraź sobie spotkanie Jezusa z człowiekiem głuchoniemym na obrzeżach wioski, miasteczka.


Proś o łaskę doświadczenia bliskości Jezusa, Jego delikatnego dotyku i słowa.

Stworzeni do KOMUNII-kacji

Jezus przypomina nam prawdę o naszym człowieczeństwie – o nas stworzonych do życia w komunii, czyli w relacjach z Bogiem i ludźmi. Znamy tę prawdę, lecz nasze poranione serca znają również sposoby, aby chować się i zamykać. Dlatego dostajemy tę Ewangelię jako dobrą nowinę – dobrą wiadomość o Bogu, który nas uzdrawia, czyli wspiera nasze powroty do komunikowania się: słyszenia, mówienia i dotykania. Jak to czyni Jezus?


1. Zabiera człowieka z dala od tłumu

Patrząc na kontekst dzisiejszych czasów możemy przypuszczać, że Jezus wyłączyłby telewizor, komputer, smartfon i inne źródła nadmiernej ilości bodźców, którymi są przytłoczone nasze zmysły ciała, umysły i serca. Jezus tworzy przestrzeń ciszy, perspektywę i dystans do hałasu i zaprasza do zatrzymania się i odetchnięcia, aby odzyskać możliwość odczuwania zmysłami ciała tego, co dzieje się wewnątrz i na zewnątrz nas.

Jakie sygnały daje Ci obecnie ciało poprzez zmysły? O czym Bóg chce Ci powiedzieć przez to, co obecnie odczuwa Twoje ciało?

 

2. Za pomocą słów modlitwy kieruje serce ku Bogu Ojcu
Jezusowe westchnienie ku niebu przypomina nam obraz z Księgi Rodzaju, gdy Bóg stwarza człowieka obdarzając go tchnieniem życia, duchem ożywiającym. Jezus nie uzdrawia sam z siebie, lecz zwraca się do Ojca, a więc z relacji miłości między Jezusem i Ojcem wypływa uzdrawiająca moc Bożego Ducha, nowe życie dla człowieka. Nasze powroty do relacji z Bogiem i ludźmi mogą stać się przestrzenią, aby na nowo doświadczyć napełnienia życiem jak wodą u Źródła.

Co robisz, gdy wydaje Ci się, że zostajesz z czymś sam/a – czy zwracasz się ku Ojcu, którego jesteś córką / synem?

 

3. Budzi serce i duszę Słowem: „Effatha!”
Gdy doświadczamy Bożej bliskości i wspierającej, uzdrawiającej miłości, nasze serca ponownie stają się zdolne do otwarcia się na innych, do kochania, rozwijania się, służenia, do przeżywania wzajemności i bliskości, a więc do szukania dróg bycia szczęśliwymi w relacjach.

Co widzisz jako pomocne, aby wracać do KOMUNII-kacji? Jakie Twoje doświadczenia relacji z Bogiem i z ludźmi potrzebują przyjęcia delikatnego dotyku Jezusa oraz usłyszenia Jego słowo: „Effatha”?

 

Na koniec powierz Jezusowi Twoje relacje, dziękując za te piękne i dające ukojenie oraz prosząc o to, czego pragniesz w relacjach tęskniących za przemianą i przebaczeniem.

Ojcze nasz…

Przygotowała: s. Alicja Banach rscj

© SACRE COEUR - ZGROMADZENIE NAJŚWIĘTSZEGO SERCA JEZUSA