Zostałyśmy powołane, by być kobietami, które mówią o obecności Boga w naszym świecie i kochają do końca, aż do oddania życia.

Photo by Ted on Flickr

 

Jezus przemówił do tłumów i do swych uczniów tymi słowami: «Na katedrze Mojżesza zasiedli uczeni w Piśmie i faryzeusze. Czyńcie więc i zachowujcie wszystko, co wam polecą, lecz uczynków ich nie naśladujcie. Mówią bowiem, ale sami nie czynią. Wiążą ciężary wielkie i nie do uniesienia i kładą je ludziom na ramiona, lecz sami palcem ruszyć ich nie chcą. Wszystkie swe uczynki spełniają w tym celu, żeby się ludziom pokazać. Rozszerzają swoje filakterie i wydłużają frędzle u płaszczów. Lubią zaszczytne miejsca na ucztach i pierwsze krzesła w synagogach. Chcą, by ich pozdrawiano na rynkach i żeby ludzie nazywali ich Rabbi. A wy nie pozwalajcie nazywać się Rabbi, albowiem jeden jest wasz Nauczyciel, a wy wszyscy jesteście braćmi. Nikogo też na ziemi nie nazywajcie waszym ojcem; jeden bowiem jest Ojciec wasz, Ten w niebie. Nie chciejcie również, żeby was nazywano mistrzami, bo jeden jest tylko wasz Mistrz, Chrystus. Największy z was niech będzie waszym sługą. Kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony». /Mt 23, 1-12/


Modlitwa przygotowawcza: Poproś Pana Boga, aby wszystkie twoje myśli, zamiary, czyny i uczucia były w sposób czysty skierowane ku większej Jego Chwale.


Wyobraź sobie Jezusa i tłum ludzi, który Go słucha. Które z wypowiedzianych słów Jezusa odnoszą się do Ciebie?


Proś o łaskę wewnętrznej uczciwości, przejrzystości, byś mógł w prawdzie stanąć przed sobą, Bogiem i drugim człowiekiem.


1. Czyńcie więc i zachowujcie wszystko, co wam polecą, lecz uczynków ich nie naśladujcie.

Jezus mówiąc te słowa zwraca uwagę na coś, co jest niewidoczne w relacjach z drugim człowiekiem, na serce, wewnętrzne intencje i motywacje.

Z jakimi osobami lubisz przebywać? Uczciwymi, prawdziwymi, czy obłudnymi? Do jakich siebie zaliczasz? Czy zdarzyło ci się postępować jak ludzie obłudni? To znaczy jak? Nieszczerze, fałszywie? Twoje zachowanie lub działanie polegało na udawaniu, prezentowaniu fałszywych intencji, myśli, poglądów, uczuć? Może ukrywałeś swoje prawdziwe myśli i uczucia, aby pokazać siebie jako lepszego, żyjącego w zgodzie z najwyższymi standardami moralnymi (co często niewiele miało wspólnego z prawdą)? Może uciekałeś się do kłamstwa? Może swoje czyny wykonywałeś głównie po to, aby zwrócić na siebie uwagę innych, uzyskać uznanie, aprobatę lub pochwały od innych?

Przeciwieństwem obłudy i fałszu jest prawda. Prawda jest cechą przekonań i stwierdzeń, które są zgodne z rzeczywistością. Prawda jest trwała i wieczna, podczas gdy fałsz jest zawsze przemijający.

Prawda to inaczej pokora - szacunek i uznanie dla innych ludzi lub sytuacji, ale i siebie . Prawdziwej pokorze towarzyszą pewne znaki: radość, pokój, cichość i moc. Objawami fałszywej pokory są: zniechęcenie, rezygnacja z ćwiczenia się w cnotach, nieustanny niepokój serca i brak przebaczania sobie popełnionych błędów.


2. Największy z was niech będzie waszym sługą. Kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony.

Jezus w tych słowach przekazuje ważną lekcję o pokorze i służbie. Wyraża ideę, że prawdziwa wielkość nie polega na dominacji nad innymi, ale na służbie dla innych. Kto dąży do bycia najważniejszym, powinien stać się sługą wszystkich.

Dodatkowo, Jezus mówi o paradoksie wywyższania i poniżania. Osoby, które wywyższają siebie, dążąc do władzy, statusu czy uznania, zostaną ostatecznie poniżone. Z drugiej strony, ci, którzy się poniżają, służąc innym i nie szukając osobistej chwały, zostaną wywyższeni.
To nauczanie jest kluczowe dla chrześcijańskiego rozumienia liderstwa i służby, podkreślając wartość pokory i altruizmu.


3. Wnioski dla naszego życia mogą być następujące:

Autentyczność: Powinniśmy dążyć do bycia autentycznymi w naszych przekonaniach i działaniach. Unikajmy obłudy i starajmy się być prawdziwi dla siebie i innych.

Uczciwość: Powinniśmy unikać fałszu w naszych słowach i działaniach. Uczciwość jest kluczowa dla zdrowych relacji i społeczności.

Poszukiwanie prawdy: Powinniśmy dążyć do poszukiwania prawdy w naszym życiu. Prawda może być trudna do znalezienia i zrozumienia, ale jest wartością samą w sobie.

Odpowiedzialność: Jesteśmy odpowiedzialni za nasze słowa i działania. Powinniśmy dążyć do bycia odpowiedzialnymi za prawdę i unikać obłudy i fałszu.

Służba: Prawdziwe przywództwo i wielkość polegają na służbie dla innych, a nie na dominacji. To jest kluczowe dla chrześcijańskiego rozumienia liderstwa.

Pokora: Ci, którzy są pokorni i nie szukają osobistej chwały, zostaną ostatecznie wywyższeni. To podkreśla wartość pokory. Ci, którzy dążą do władzy, statusu czy uznania, zostaną ostatecznie poniżeni. To jest przestroga przed dążeniem do wywyższenia siebie kosztem innych.

Altruizm: Służba dla innych bez oczekiwania na osobistą korzyść jest cenna i będzie ostatecznie nagrodzona.

Możesz wybrać jedną lub dwie postawy i zastosować je w ciągu tego tygodnia w codziennym życiu.


przygotowała Maria Kloch rscj

© SACRE COEUR - ZGROMADZENIE NAJŚWIĘTSZEGO SERCA JEZUSA